Publication Code: S14

การจัดการระบบวิจัยและพัฒนาเพื่อสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรม

 สารบัญ

การพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศในปัจจุบันนั้น มีความจำเป็นที่จะต้องนำเอาความรู้และเทคโนโลยีในการผลิตที่ก้าวหน้ามาใช้  ทั้งนี้เพื่อให้เราสามารถผลิตสินค้าที่มีคุณภาพ แข่งขันได้ในตลาดระหว่างประเทศ   ในระยะเวลาที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันประเทศไทยเรา รับเอาความรู้และเทคโนโลยีการผลิตมาจากต่างประเทศในรูปแบบต่าง ๆ ที่ใช้กันมากก็คือ การซื้อสิทธิเพื่อทำการผลิตโดยมีข้อสัญญา การทำเช่นนี้มีผลดีในระยะสั้นเท่านั้น เพื่อผลในระยะยาวจำเป็นจะต้องพัฒนาขีดความสามารถทางเทคโนโลยีจนถึงขั้นที่สามารถ พึ่งตนเองทางเทคโนโลยีได้ในระดับหนึ่ง  ทั้งนี้เพื่อให้เราสามารถแข่งขันได้ในระหว่างประเทศ

วิธีการที่จะทำให้เราสามารถพึ่งพาตนเองทางเทคโนโลยีได้ก็คือการวิจัยและพัฒนา  ในประเทศอุตสาหกรรมงานวิจัยเทคโนโลยีนั้น จะดำเนินการส่วนใหญ่ในภาคอุตสาหกรรมและงานวิจัยวิทยาศาสตร์นั้นจะดำเนินการส่วนใหญ่ในภาครัฐ

สำหรับประเทศไทยงานวิจัยและพัฒนาส่วนใหญ่มากกว่าร้อยละ 90 ยังดำเนินการอยู่ในภาครัฐ และยังส่งผลไปสู่ภาคผู้ใช้ใน
อุตสาหกรรมน้อยมาก

ในอนาคตทิศทางของการวิจัยและพัฒนาจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงไป  โดยภาคเอกชนจะต้องใช้จ่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนามากขึ้น
ขณะเดียวกัน งานวิจัยในภาครัฐจะต้องมีทิศทางและเป้าหมายเพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ชัดเจนขึ้น   และมีความเชื่อมโยงกับ การนำไปใช้ประโยชน์ในภาคอุตสาหกรรมมากขึ้น  การจัดการระบบวิจัยและพัฒนาที่จะให้เกิดผลในการพัฒนาอุตสาหกรรม จึงเป็นเรื่องที่สำคัญในอนาคตของประเทศไทย

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาทบทวนระบบวิจัยและพัฒนาของประเทศ  สำรวจกิจกรรมการวิจัยของประเทศซึ่งส่วนใหญ่ดำเนินการอยู่ในภาครัฐ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมหาวิทยาลัยและสำรวจความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิต่าง ๆ

ผลของการศึกษา ได้เปิดเผยให้ทราบถึงจุดอ่อนของระบบวิจัยและพัฒนา และระบบวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของประเทศ
หลายประการ ซึ่งควรได้รับการแก้ไข คณะผู้วิจัยจึงได้จัดทำข้อเสนอแนะ  โดยหวังว่าจะนำไปสู่การแก้ไขปัญหาในการทำให้
ภาคเอกชนมีบทบาทในการวิจัยและพัฒนามากขึ้น  การวิจัยและพัฒนาในภาครัฐตรงกับเป้าหมายและมีประสิทธิภาพมากขึ้น  ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอุตสาหกรรม เศรษฐกิจและสังคมของประเทศในระยะยาวต่อไป
 
 

มิถุนายน  2534