Publication Code: N54
ประมวลความรู้เรื่องอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
โดย อภิชาติ ขาวสอาด และคณะ
อุทยานแห่งชาติเป็นหนึ่งในรูปแบบหลักของพื้นที่อนุรักษ์
(protected areas)
ที่เน้นการจัดการเพื่อการอนุรักษ์ระบบนิเวศของพื้นที่
และเพื่อการท่องเที่ยวและนันทนาการ
และเป็นพื้นที่ธรรมชาติที่ได้จัดไว้เพื่อ
สำหรับวัตถุประสงค์ในการกำหนดที่ดินให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติ
อุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 หมวด 1 มาตรา 6
ดังนี้
"เมื่อรัฐบาลเห็นสมควรกำหนดบริเวณที่ดินแห่งใดที่มีสภาพธรรมชาติเป็นที่น่าสนใจ
ให้คงอยู่ในสภาพธรรมชาติเดิมเพื่อสงวนไว้ให้เป็นประโยชน์แก่การศึกษา
และรื่นรมย์ของประชาชน
ก็ให้มีอำนาจกระทำโดยประกาศพระราชกฤษฎีกา
และให้มีแผนที่
แสดงแนวเขตแห่งบริเวณที่กำหนดนั้นแนบท้ายพระราชกฤษฎีกาด้วย
บริเวณที่กำหนดนี้เรียกว่า
อุทยานแห่งชาติ"
อย่างไรก็ตามวัตถุประสงค์ในการจัดการอุทยานแห่งชาติตามหลักสากลโดยทั่วไปเพื่อ
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยเป็นอุทยานแห่งชาติที่จัดตั้งและประกาศตามกฎหมายในปี
พ.ศ. 2524
เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 24
ของประเทศไทยนับตั้งแต่รัฐบาลได้เริ่มทำการประกาศจัดตั้งอุทยานแห่งชาติตามกฎหมายตั้งแต่ปี
พ.ศ. 2505 เป็นต้นมา และจัดได้ว่า
เป็นอุทยานฯ
ที่มีคุณค่าและความสำคัญในลำดับต้น
ๆ
ของอุทยานแห่งชาติทั้งหมดที่มีอยู่มากกว่า
80 แห่งในประเทศไทย
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยจัดได้ว่าเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีความสำคัญของชาวจังหวัดเชียงใหม่
เนื่องจากเป็นอุทยานฯ
ที่ตั้งอยู่ใกล้ตัวเมืองมากที่สุดและมีประวัติความผูกพันธ์กับเมืองเชียงใหม่มาแตั้งแต่เริ่มทำการเลือกตั้งพื้นที่
และทำการก่อตั้งเมืองเชียงใหม่มาตั้งแต่
700 ปีก่อน
นอกจากนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
และเป็นที่เคารพสักการะของคนเชียงใหม่และของคนไทยทั้งประเทศ
ในแง่ของความสำคัญในด้านการเป็นอุทยานแห่งชาติ อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย เป็นอุทยานฯ ที่มีพื้นที่ค่อนข้างกว้างขวาง เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของตัวเมืองเชียงใหม่และอำเภอใกล้เคียง มีความหลากหลายทางชีวภาพโดยเฉพาะทางพรรณพืชค่อนข้างสูง และมีความหลากหลายของสภาพพื้นที่ที่ทำให้เหมาะสมในการที่จะเป็นแหล่งเพื่อการท่องเที่ยวและนันทนาการอย่างดี นอกจากนี้ยังมีความหลากหลายทางศิลปะและวัฒนธรรมของชุมชนต่าง ๆ ที่อาศัยทั้งอยู่ในพื้นที่และอยู่รอบ ๆ อุทยานฯ อีกมาก
เนื่องจากการจัดการอุทยานแห่งชาติจัดได้ว่าเป็นการจัดการที่ต้องอาศัยความรู้ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์มาประยุกต์ใช้
ควบคู่กันไป นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533
เป็นต้นมา
แผนแม่บทการจัดการอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยระยะที่
1 (2533-2537)
ได้รับการจัดร่างและรับรองโดยกรมป่าไม้เพื่อใช้เป็นคู่มือและแนวทางในการดำเนินงานจัดการและการพัฒนาอุทยานฯ
ตามลักษณะของการจัดการอุทยานแห่งชาติสากล
ในแผนแม่บทการจัดการอุทยานแห่งชาติดังกล่าวได้มีการรวบรวมข้อมูลพื้นฐาน
เกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมตลอดทั้งสภาพทางเศรษฐกิจและสังคมโดยรวมของพื้นที่อุทยานแห่งชาติไว้เพื่อใช้เป็น
พื้นฐานในการจัดการ
และได้กำหนดแผนและแนวทางในการพัฒนาอุทยานแห่งชาติขึ้นอีกส่วนหนึ่ง
ในแผนการจัดการอุทยานแห่งชาติได้มีการพัฒนารูปแบบของการจัดการอุทยานแห่งชาติออกเป็นแผนงานต่าง
ๆ เพื่อความสะดวกในการดำเนินงาน
ซึ่งประกอบด้วย
ในแต่ละแผนงานยังประกอบไปด้วยโครงการหรือกิจกรรมต่าง
ๆ
เพื่อที่จะใช้เป็นหลักหรือแนวทางในการดำเนินงานจัดการและ
พัฒนาอุทยานฯ
อยู่มากมายหลายโครงการ
หลังจากที่สิ้นสุดการดำเนินงานตามแผนแม่บทการจัดการอุทยานแห่งชาติ
(ระยะที่ 1) ในปี พ.ศ. 2537
กรมป่าไม้จึงได้จัดให้มีการประเมินถึงผลการดำเนินงานเพื่อติดตามถึงความก้าวหน้าในการดำเนินงานตามแผน
ตลอดทั้งอุปสรรคและปัญหาและความเป็นไปได้ในการดำเนินงานต่าง
ๆ
เพื่อที่จะใช้เป็นแนวทางในการวางแผนแม่บทระยะที่
2 ต่อไป
กันยายน 2540