Publication Code: BM2
ปกรณ์ วิชยานนท์
ภาวะวิกฤติทางการเงินของไทยในปี 2540 เป็นผลสืบเนื่องมาจากการเปิดเสรีทางการเงินที่ผิดพลาด บทเรียนที่เด่นชัดคือ ก่อนที่จะเริ่มการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ทุกฝ่ายต้องพร้อม ทั้งนี้รวมถึงสถาบันการเงินและหน่วยงานที่กำกับดูแล นอกจากนั้น รัฐควรดำเนินนโยบายเศรษฐกิจในหลาย ๆ ด้านให้สอดคล้องซึ่งกันและกัน หลังจากภาวะวิกฤติ รัฐก็ประสบความสำเร็จพอควรในการแบ่งกลุ่มสถาบันการเงินออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่สามารถและที่ไม่สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้ ปรับปรุงการกำกับดูแลสถาบันการเงิน ยกระดับการจัดชั้นสินทรัพย์และกันสำรองหนี้สูญ สนับสนุนการควบและซื้อกิจการ อนุญาตให้ต่างชาติเข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้น และเพิ่มทุนของสถาบันการเงิน นอกจากนั้น ยังได้ดำเนินนโยบายเศรษฐกิจส่วนรวมที่รอบคอบแม้จะเกิดภาวะตกต่ำทางเศรษฐกิจและสังคมก็ตาม ความพยายามของรัฐเหล่านี้ได้ช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นให้แก่นักลงทุนต่างชาติ และเพิ่มเสถียรภาพให้แก่อัตราแลกเปลี่ยน อย่างไรก็ตาม หากจะให้ระบบการเงินของไทยสามารถต่อสู้กับพลวัตในอนาคตของตลาดการเงินโลกได้ดี รัฐจำเป็นต้องปรับปรุงกฎเกณฑ์ข้อบังคับและการกำกับดูแล พร้อมทั้งพัฒนาบุคลากรและบรรษัทภิบาลของสถาบันการเงิน นอกจากนั้น ก็ไม่ควรมองข้ามตลาดทุนภายในประเทศและหน่วยงานธุรกิจเอกชนด้วยโดยเฉพาะกิจการขนาดเล็กและขนาดกลาง
ธันวาคม 2543