Publication Code: A75
ในทศวรรษที่ผ่านมาการพัฒนาอุตสาหกรรมได้ปรับจากอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานเข้มข้น ไปเป็นอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานฝีมือและ เทคโนโลยีสูงขึ้น มีคำถามที่สำคัญ คือ ระบบการศึกษาของไทยได้ปรับตัวเพื่อตอบสนองต่อความต้องการแรงงานของภาคอุตสาหกรรมเพียงใด และภาคอุตสาหกรรมได้ปรับตัวเพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนแรงงานอย่างไร
วิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2540 ทำให้เกิดปัญหาการว่างงานเป็นจำนวนมากเป็นประวัติการณ์ คำถามก็คือ ใน 5-10 ปีข้างหน้า ภาวะการจ้างงานจะเป็นอย่างไร ผู้สำเร็จการศึกษาสาขาใดจะมีปัญหาการหางานทำ
วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อตอบคำถามเหล่านี้โดยการพยากรณ์อุปสงค์และอุปทานของกำลังคนในภาคอุตสาหกรรมและวิเคราะห์ ความไม่สมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานของกำลังคนดังกล่าว แต่เนื่องจากการพยากรณ์ทำได้เพียงระดับประเทศเพราะข้อจำกัดด้านข้อมูล วัตถุประสงค์ประการที่สอง คือ การศึกษาปัญหาข้อมูลกำลังคนของไทย และเสนอแนะการวางระบบการจัดการข้อมูลกำลังคนของ ภาคอุตสาหกรรมที่มีประสิทธิภาพและทันสมัย วัตถุประสงค์ประการที่สามของการศึกษา คือ การวิเคราะห์ความต้องการ กำลังคนและการเปลี่ยนแปลงของ skill composition ของอุตสาหกรรมสำคัญ 6 ประเภท ได้แก่ สิ่งทอ-เสื้อผ้า อาหารแปรรูป อิเล็กทรอนิกส์ ปิโตรเคมี ผลิตภัณฑ์พลาสติก และรถยนต์และชิ้นส่วนรถยนต์ และวัตถุประสงค์ ประการที่สี่ เสนอแนะแนวทาง นโยบาย มาตรการ และกรอบแผนปฏิบัติการในการพัฒนากำลังคนให้สอดคล้องกับการพัฒนาอุตสาหกรรมในระยะยาว
การสรุปผลการศึกษาแบ่งออกเป็น
4 ตอน โดยตอนที่ 1
เป็นผลการคาดคะเนอุปสงค์และอุปทานแรงงานในระดับมหภาค
ตอนที่ 2
การศึกษาระบบข้อมูลแรงงาน
ตอนที่ 3 ความต้องการแรงงานและ skill
composition ใน 6 อุตสาหกรรมหลัก
และตอนที่ 4 ข้อเสนอแนะ
ธันวาคม 2541